اينجا فاصله ها جهان را تنگتر مي كنند و بر ساعت سياهي شب مي افزايند. اينجا دره ها مانند دهان اژدهاي هفت سر مي مانند كه نه مي توان تجسم اش كرد و نه عليه اش شورش كرد. بايد درك اش كرد و با خود هم پايش كرد. بايد اين اژدهاي دهشناك را اهلي كرد و با خود برد! آنگاه است كه تمام دره ها كوي ما مي شوند كه مي توان چشم بسته داخل آن رفت و از آن عبور كرد و پا روي گل هاي شقايق و حتي گل هاي وحشي نگذاشت.
